Begeleidingsgesprekken

Ik onderscheid de begeleidingsgesprekken in persoonlijke begeleiding, het geven van supervisie en begeleiding bij het schrijven van een tekst, bijvoorbeeld een scriptie of een promotie.

Persoonlijke begeleiding bij levensprocessen

Het leven kan ons aardig overvallen met tegenslag, ziekte, levensvragen. Dat kan je zo beroeren dat het je aandacht gewoon opeist. Veelal weten we daar geen raad mee: het beangstigt je en het houdt aan. Bij deze levensprocessen kan het goed en heilzaam in contact te treden met iemand die bekend is met het innerlijk landschap van emoties en verlangen. In je noodbeleving gehoord en gezien worden kan je goed doen. Dan is het nodig, ook betekenisvol, dat je je in contact echt uitspreekt over waar je vol van bent, over waar je zelf niet (meer) uitkomt. Het doorspreken daarvan met een ander die van binnenuit bekend is met wat een mens zoal kan overkomen, kan je echt – verder – helpen. Ik luister onbevooroordeeld naar je verhaal, laat het gezegde tot me doordringen, denk mee en spreek me uit over wat ik zie en hoor als de crux van het verhaal. Dat geeft mogelijk ruimte om het anders en kloppend te (gaan) zien. Zo kan het gesprek iets nieuws teweegbrengen, waardoor je anders vertrekt dan je gekomen bent.

Een gesprek duurt ongeveer een uur. We kunnen van tevoren niet zeggen hoe het gaat of hoeveel gesprekken er nodig zijn. Mogelijk ben je al geholpen met één gesprek, maar meestal is een aantal gesprekken nodig. In de praktijk wijst dit zich vanzelf uit.

Supervisie

Het geven van supervisie betreft de beroepspraktijk van degene die mensen bijstaat of begeleidt bij levensvragen. Als supervisor volg ik de werker in het veld, de geestelijk verzorger of de existentiële coach of anders genoemd, in wat hij of zij in zijn of haar werk tegenkomt. Wat ter sprake komt, wordt van verschillende kanten doorgenomen: persoonlijk, vakmatig, de ander, de relatie, de binnenkant van het bestaan. Niet alleen praktijkgevallen worden besproken, ‘hoe ik erin sta’, maar ook gerichte literatuur kan erbij betrokken worden. Uitgangspunt en tegelijk leidraad in de supervisie is het vermogen van de werker om de cliënt nabij te zijn, te vernieuwen en te verdiepen. Zo aan zichzelf blijven werken betekent het ruimer kunnen gaan beluisteren en waarnemen van wat er achter de woorden van de cliënt gaande is en dat in passende inzichten kunnen weergeven.

Een supervisie-bijeenkomst duurt ongeveer anderhalf uur. Het aantal bijeenkomsten bedraagt in principe tien bijeenkomsten, één per maand.

Begeleiding bij schrijven

Het schrijven van een tekst is vaak niet eenvoudig, ook omdat er vaak beperkt tijd voor is en in eenzaamheid plaatsvindt. Na een enthousiast begin en vol motivatie om over juist dit onderwerp en met deze vraagstelling onderzoek te doen, kan het gebeuren dat de spirit en de zin verdwijnen omdat je je zozeer aanpast of denkt te moeten aanpassen dat het ten koste gaat van je eigen zeggingskracht.

Wat ik dan kan bijdragen is dat je jouw tekst toch zodanig schrijft dat hij doorleefd en doordacht is, zodanig dat het een inhoud en vorm krijgt die bij jou past. Ik zoek met andere woorden samen met jou en met dit oogmerk naar zowel voortgang als diepgang.